वडिल : काय रे कुठे गेला होता सकाळी सकाळी.

मुलगा : गोदावरी वर.

वडिल : गोदावरीवर!!! आज अचानक का ???

मुलगा : “गोदावरी परिक्रमा” करण्यासाठी.

वडिल : “गोदावरी परिक्रमा” ते काय असत.

मुलगा : बाबा आपन ज्या शिवाय जगु शकत नाही त्या दोन गोष्टी म्हणजे एक प्राणवायु आणि एक जल यातील एक हवेतुन आपण मिलावतो पण दूसर जे आहे ते आपल्या जी पुरवते ती म्हणजे गंगा म्हणजे आपल्या नाशिकची शान आपली गोदावरी नदी. जशी आपण आपल्या कुटुंबाची काळजी घेतो त्या प्रमाने आपण आपल्या कुटुंबाचाच एक भाग म्हणून जर एकदा गोदावरीला भेटलो तर? तिची भावना जाणून घेतली तर? तिच्याशी संवाद साधला तर? तिच्या सोबत काही वेळ घालवला तर? अश्या अनेक प्रश्नांचे उत्तर मिळावे म्हणून आज “गोदावरी परिक्रमा” करण्यासाठी गेलो होतो.

वडिल : मग काय केल जावून???

मुलगा : खुप छान वाटल एक वेगळी भावना मनात निर्माण झाली आज पर्यंत दुर्गंवर किंवा एतिहासिक ठिकांनां भेटून त्यांच्याशी संवाद करत एक प्रकारचा खेद वाटत असे पण आपल्या खुप जवळ असलेली आणि आपल्या नेहमीच्या परिचायाची असलेली गोदावरी कधी या नजरेने बघितालीच नाही तीच एक वेगळ रूप आज बघायला भेटल. तिच्याशी संवाद करून मन खुप व्याकुळ झाल आणि कुठे तरी आपणही चुकतोय अस जाणवत होत कारण. गोदावारीच रूप गोदाघाटात पालटत असतांना गोदावारीच संपून जात आहे अस जाणवत होत कारण कोंक्रेटिकरण करता करता गोदावरीचे पात्र कमी कमी होत गेल आणि आपण गोदावारीच पुराणिक महत्त्व हरवून बसलो आहे. गोदावारीच्या कठाला कचऱ्याच साम्राज्य वाढलेल आहे, तिच्यात होणारा रेतीचा उपसा, पूजेच्या साहित्य बांधलेल्या प्लास्टिक पिशव्या, जनावरांचे शव. हीच का ती गोदावरी जीला अध्यात्मिक महत्त्व लाभलेल आहे, जिच्या काठावर प्रभु श्री रामचंद्र यांच काही काळ वास्तव होत असा प्रश्न मनात उत्पन्न होतो आणि तेथील वास्तव बघून मनात खंत निर्माण झाली. तिच्याशी जेव्हा मी संवाद केला तेव्हा ती तिच्या खुप गोष्टी शेअर करत होती त्यात काही आनंदाच्या तर काही दुखाच्या होत्या. तिच्या बोलण्यात एक जुन्या गोष्टींचा आनंद आणि नंतर काळानुसार होत गेलेल्या बदलामुळे दुःख व्यक्त होत होते. ह्या सगळ्या गप्पा गोष्टी करत आणि रामकुंडा हुन पायी गोदावरीच्या काठाने तपोवना पर्यंत गेलो तिथून नदी ओलांडून पुन्हा काठाने रामकुंडा कडे आलो. पण या सगळ्या परिक्रमेत काही आठवनिंची खंत वाटत पण कुठे तरी आनंदही वाटत होता.

वडिल : मग आता तू काय ठरवल ??? तू गोदावरीसाठी काय करणार ????

मुलगा : मी एकटा काय करणार पण ठरवल तर आपण सर्व नाशिककर मिळून तिच्याकडे जाऊ शकतो तिच्याशी संवाद करून तिच्या मनात पुन्हा आपले पणाची भावना निर्माण करू शकतो. मी जाणार आहे आता आमची भेट दर महिन्याला होणार.

वडिल : ते कस!

मुलगा : आता दर महिन्याच्या दुसऱ्या रविवारी सकाळी ६:४५ ला रामकुंडावर जायच तेथून ही “गोदावरी परिक्रमा” सुरु होणार.

News Reporter
I am a Software engineer turned research photographer. Worked for almost 12 years in a software industry, experience in designing and developing large scale open source applications for various Fortune 500 companies in India and abroad. Left IT career to pursue passion of Photography. Currently based in Nashik as a Professional Industrial, Architectural, Heritage and Research Photographer. Runs a small NGO Shikshanaayan Foundation Nashik registered under Societies and Trust Acts, working in the field of Education, Youth Empowerment, Heritage Documentation and Nature Conservation.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *